laugardagur, 3. janúar 2009

Hér er tvíræði


Það kom vel fram í þeim stubb af Kryddsíldinni sem sjónvarpað var hvernig stjórnarhættir eru hér. Utanríkisráðherra var spurður að því hví ekki hefðu verið gerðar uppstokkanir á ríkisstjórn fyrir áramót.


Það var einfaldlega niðurstaða okkar Geirs. Við ákváðum að gera ekki breytingar að svo stöddu. Engin önnur rök. Við ákváðum þetta bara.

Þannig er Íslandi stjórnað. Ríkisstjórn er stýrt af þessu dúói. Alþingi er afgreiðslustofnun fyrir ráðherra og ekki þarf að hlusta á kröfur almennings.

Á Íslandi er ekki lýðræði en ekki heldur einræði. Hér ríkir tvíræði þeirra Ingibjargar og Geirs.


föstudagur, 2. janúar 2009

Árangur mótmæla


Árangur mótmæla á seinasta ári var að fá látinn lausan fanga sem tekinn var höndum með ólögmætum hætti, Tryggvi Jónsson sagði af sér og Kryddsíld var slegin af.


Þessi árangur náðist í mótmælum þar sem mótmælendur héldu inn í byggingar með hávaða og látum. Friðsöm mótmæli þúsunda sem staðið hafa vikum saman hafa algjörlega verið hundsuð. Það er sorgleg staðreynd.

Hver ráðherrann á fætur öðrum hefur lýst því yfir að “vissulega hafi fólk rétt á að láta skoðun sína í ljós” og í þögninni á eftir hljómar í höfði manns “en við þurfum ekki að taka mark á svoleiðis”

Þess vegna er aukinn þungi í framgangi mótmælenda á ábyrgð þeirra sem skella skollaeyrum við hógværu ákalli fjöldans um breytingar í samfélaginu.


fimmtudagur, 1. janúar 2009

Gleðilegt ár og gott skaup



Ég óska öllum gleðilegs árs og friðar, með þökk fyrir liðið ár. Skaupið var gott. Árið var ævintýri. Vonda stjúpan ræður ennþá. Nornin er með Hans og Grétu í búrinu sínu og góði veiðimaðurinn er bara á þvælingi úti í skógi. Vonandi taka Skoppa og Skrýtla við árið 2009.


sunnudagur, 28. desember 2008

Búmm búmm dagar



Það er eitthvað sérstakt, æsandi og spennandi við að búa til háan hvell. Sprengingu. Sprenging er partur af galdri sem kemur af stað vái og aðdáun og pínulítið trylltri gleði sem ryðst upp úr mér í notalegum víbríngi. Kannski er partur af þessum magnaða seyði sá, að hann er eingöngu framkallaður einu sinni á ári. Á búmm búmm dögunum.


Allt frá því ég var gutti var lögð vinna í að framkalla þessi undur. Þá þurfti að taka sundur flugelda og vefja nýja hólka til að magna hvellina. Stundum var kappið meira en forsjáin eins og þegar kviknaði í herberginu hans Garðars eftir að þeir Gunni bróðir voru að hjálpast að við fiktið.

Nú eru meiri hvellir seldir yfir búðarborðið og óþarfi að fara í hættulegt föndur með sprengiefnin, bara sýna aðgát. Allt frá því að strákurinn minn var lítill hef ég reynt að leiða hann í sannleikann um umgengnina við sprengiefnin í þeirri von að hann fari gætilega að þeim, þegar hann hættir að láta leiða sig. Áramótin hafa verið tími samvinnu og samstarfs okkar feðga. Gæða og gleðitími.

Svo kom prinsessan til skjalanna. Eins árs hafði hún strax mikinn áhuga á Búmm Búmm eins og hún kallar sprengingarnar, en líka nokkurn ótta. Búmm búmm dagarnir eru tími tilhlökkunar en líka nokkurs kvíða hjá henni. Hún kann vel að meta ljósin og hvellina ef þau eru í hæfilegri fjarlægð og hún í góðu skjóli pabba eða mömmu.

Ég var ánægður að sjá auglýsinguna í gær frá Landsbjörgu um að þeir gætu kallað út tvöþúsund björgunarmenn, allan sólarhringinn, alla daga ársins. Það er einmitt þetta. Þeim hóflegu fjármunum sem ég læt í flugelda, er vel varið. Það er ekki verið að kasta þeim á glæ, það er verið að leggja góðu málefni lið, bjarga verðmætum og stundum mannslífum.

Ég varð jafnframt svolítið hissa áðan þegar einn af fulltrúum landsmanna á Alþingi, Jón Magnússon hvatti fólk til að kaupa ekki flugelda. Ég er ekki hissa af því að ég haldi að hann vilji taka þessa gleði af fjölskyldunni minni um áramótin. Ég er ekki hissa af því að hann sýnir þessa forsjárhyggju þrátt fyrir að vera partur af þingheimi sem gugnaði á því að skera niður eigin sjálftöku í lífeyrisréttindum en vill nú vera með forsjárhyggju gagnvart almenningi. Og allsekki er ég hissa yfir því að Jón Magnússon úr Frjálsræðisflokknum akti svona.

Ég er hissa á því að þingmaðurinn velji það að ráðast að fjáröflun hjálparsveitanna þegar hann bendir á sparnaðarleiðir. Það er af svo mörgu að taka.

Það er bruðl og peningasóun að kaupa áfengi.

Það er líka algjört rugl að reykja.

Sælgæti er alger óþarfi og óholt að auki.

Gæludýr, einkabíll, veitingastaðir, áskriftarsjónvarp og vestrænn lífsstíll er út af fyrir sig bruðl.

Ég ætla því að láta forsjárhyggju þingmannsins lönd og leið og fara með stráknum mínum eftir helgi og kaupa eina eða tvær tertur. Svo kveikjum við á þeim á Búmm búmm daginn og hrópum váááááááá.


miðvikudagur, 24. desember 2008

Tilhlökkun



Í dag er það þannig ef maður er fjögurra ára og þar að auki prinsessa, þá sprettur maður upp eins og fjöður og hrópar það er aðfangadagur, það er kominn aðfangadagur. Þegar klukkan er sex að nóttu.


Á hennar heimili verður borðað snemma í dag – jesúbarnið fílar það örugglega vel eins og prinsessan.

Spurning hverjum klukkan glymur í kvöld klukkan sex og næsta víst að það þarf vekjaraklukku til að ná eyrum þeirra heimilismanna sem urðu að taka daginn afar snemma að þessu sinni.

Gleðilega hátíð.

þriðjudagur, 23. desember 2008

Að aðfanga jólakaffibaunir



Ég fór niður í miðbæ áðan að ná mér í kaffi. Lagði fyrir framan Antikbúðina hans Jónasar. Við ólumst upp í Hlíðunum við Jónas, hann er giska tveimur árum eldri en ég. Antikbúðin hans er ævintýri.


Gekk framhjá Siggu og Timo, þar keyptum við hringana fyrir sex árum og þar ætla ég að kaupa útskriftargjöf fyrir prinsessuna eftir sirka tuttugu ár.

Í jólaþorpinu var reytingur af fólki þrátt fyrir nokkuð rok. Jólaþorpið hefur það sem öðrum hefur ekki tekist að framkalla þó margir hafi reynt. Stemming.

Á Súfistanum sat Hildigunnur og maður hennar Helgi. Búin að jóla og voru að hafa það næs. Hildigunnur er systir Geirs, dóttir Bjarna sonar Geirs sem var bróðir pabba. Þeir þekktust ekki bræðurnir og ég hefði aldrei kynnst þeim systkinum ef ég hefði ekki flutt í bæinn.

Ég keypti 500 grömm af ómöluðum espresso baunum. Mér finnst þær vera toppurinn en Riddari Zivertsen er líka fínn ef Súfistinnn er uppiskroppa með espresso. Þau brenna lítið í einu svo alltaf séu þær ferskar.

Hafnarfjörður hefur það sem Hlíðarnar langar að hafa en ná ekki. Það er eitthvað hræðilega kósí við það að fara niður í litla miðbæinn, á litla kaffihúsið og kaupa sér kaffi fyrir jólin. Stemming.


mánudagur, 22. desember 2008

Skýr skilaboð


Leikskólakennarar greiddu atkvæði um kjarasamning undanfarna daga. Í orði var um samskonar samning að ræða og Launanefnd sveitarfélaga gerði við fjölmörg önnur stéttarfélög. Skammtímasamningur og tuttugu þúsunda krónutöluhækkun.


Á borði er niðurstaða samningsins sú að fjölmargir leikskólakennarar verða með lægri laun eða fá í besta falli enga hækkun. Skýringin er að yfirvinna sem greidd hefur verið fyrir að kennarar matist með börnunum í neysluhléi sínu er ekki inni í samningnum og nú hyggjast sveitarfélögin hætta að greiða fyrir þetta álag.

Hart var sótt að kennurunum að samþykkja samningin af hálfu samninganefndar og stjórnar. Leikskólakennarar urðu við óskum formanns síns sem nýtur almenns trausts og virðingar í stéttinni. Þeir samþykktu samninginn en mjótt var á munum.

Ekkert þeirra félaga sem gert hafa samning við launanefnd sveitarfélaga hefur samþykkt samninginn með svo litlum mun. Í niðurstöðunni liggja skýr skilaboð til samninganefndar og stjórnar. Félagsmenn eru ekki sáttir. Næstu samningar eru eftir níu mánuði. Gerið betur!
































Ps. Hvers vegna krefjast verkalýðsforingar ekki verðtryggingar á laun? Þeir standa alveg saman um að verja verðtryggingu á lánum.