Skötuveisla á Sjávarbarnum

Ég fékk eftirfarandi fyrirskipun í meili frá góðkunnum veitingamnanni á Grandanum.

"Hræsnaðu og segðu frá frábæri skötuveislu á Sjávarbarnum, þessu ljúfmeti..."

Það er hér með gert.




















Til að upplýsa þá sem ekki eru innvígðir og innmúraðir í lókalhúmor mín og kokksins skal þess getið að ég hef aldei borðað skötu og mun aldrei gera það.

Hvað gera konurnar?

Níutíu og níu prósent allra leikskólakennara eru konur. Leikskólakennarar eru núna að greiða atkvæði um kjarasamning. Afstaða kvenna í stéttinni ræður augljóslega úrslitum.

Hér er bréf sem við Haraldur F. Gíslason (kallaður Halli) sendum til leikskólakennara í fyrradag eftir að formaður og varaformaður félagsins höfðu gefið út trúnaðarmannabréf í kjölfar á athugasemdum sem við Halli gerðum í sitthvoru lagi.

Þetta er töluverð lesning og er sett hér inn vegna heimildagildisins. Form bréfsins er stæling á áðurnefndu trúnaðarmannabréfi.

=======================================

Til trúnaðarmanna FL
1. og seinasta bréf 2008

Hafnarfjörður, 17. desember 2008.

Ágæti trúnaðarmaður.



► Kjarasamningur – hugleiðingar

Nú er rúm vika síðan samninganefnd FL skrifaði undir samning um framlengingu á kjarasamningi við Launanefnd sveitarfélaga. Samningurinn fékk kynningu í bréfi til trúnaðarmanna félagsins en ekki á fundi þar sem félagsmönnum gafst kostur á ræða samninginn með lýðræðislegum hætti. Samninganefndin lýsti því reyndar yfir að hún “sæi enga ástæðu til” að halda slíkan fund.

Eftir að tveir félagsmenn létu skoðanir sínar á væntanlegum kjaraskerðingum í ljós lögðust formaður og varaformaður félagsins í bréfaskriftir til félagsmanna með einhliða áróðri fyrir því að samningurinn verði samþykktur. Með þessu verður umræðan ósanngjörn því starfsmenn félagsins hafa yfirburðaaðstöðu til að koma skoðunum sínum á framfæri í gegnum tengslanet félagsins. Sennilega er það einsdæmi að verkalýðsfélag standi að áróðri með þessum hætti eftir að atkvæðagreiðsla er hafin um lífskjör félagsmanna.

Í bréfi sínu lýsa formaður og varaformaður þeim skoðunum sínum að samningsstaða hafi verið engin, sérstaðan engin, félagið vopnlaust og samningaviðræður kalla þær þref.

Sínu verst er þó að þær lýsa því yfir að öll stéttarfélög á vinnumarkaði séu að undirbúa samkomulag um víðtæka sátt á vinnumarkaði og það sé taktlaust að taka ekki þátt í því.

Um þetta er það að segja að samningsumboð fyrir hönd félagsmanna liggur hjá samninganefnd félagsins. Það hefur ekki verið framselt til annarra verkalýðsfélaga, aðila vinnumarkaðarins eða ríkisstjórnarinnar. Til að svo megi verða þarf að fara fram umræða í félaginu og niðurstöðu þarf að bera undir félagsmenn. Það hefur ekki verið gert. Yfirlýsingar um taktleysi byggja því á skoðunum bréfritara en ekki lýðræðislegum ákvörðunum félagsmanna.

Slæmt er líka að forystan boðar nú árs samning að þessum samningi loknum með 3,5% krónutöluhækkun en forystan lætur þess ekki getið að verðbólguspá fyrir sama tímabil er margfalt hærri og þarnæsti samningur verður því samningur um 12% kaupmáttarlækkun. Svo boða Ingibjörg og Björg þriðja kjarasamninginn með 2,5% krónutöluhækkun og guð má vita hvað mikilli kjararýrnun. Þetta er vondauf verkalýðsforysta sem virðast allar Bjargir bannaðar.


► Þjóðfélagsaðstæður – hugleiðingar

Öllum er ljóst að nú er kreppuástand á Íslandi þó upplýsingum hafi verið haldið frá fólki. Hvert spillingarmálið í bankakerfinu og stjórnkerfinu hefur rekið annað. Kröfum almennings um úrbætur er í engu svarað.

Undanfarnar vikur hafa verið hávær mótmæli gagnvart stjórnvöldum sem ætla að láta almenning borga brúsann fyrir óráðsíu, spillingu og bruðl. Verkalýðsforystan hefur líka sætt miklu ámæli, hún hefur verið sökuð um að þiggja ofurlaun, taka þátt í fjárglæfraleiknum í gegnum lífeyrissjóðina og skipuleggja það með stjórnvöldum að þeir einu sem gjalda fyrir ósómann verði almennir launamenn.

Fréttamenn hafa spurt forkólfa í verkalýðshreyfingunni hvort til standi að ofurlaun þeirra lækki. Því hafa verkalýðsleiðtogarnir hafnað því slíkt gæfi slæmt fordæmi. Er þá ekki eðlilegt að spurt sé núna, á hvaða kaupi þeir verkalýðsforingjar séu sem hvetja félagsmenn til að samþykkja samninga um gríðarlega kjararýrnun?

Árið 1932 slógust menn við fundarstað bæjarstjórnar - Gúttó, þegar til stóð að lækka launin. Samningarnir núna munu færa mörgum félagsmönnum sömu niðurstöðu og menn voru að hafna þá, lækkun launa.

Bæði samninganefnd og félagsmenn ættu alltaf að vera tilbúin til að berjast fyrir lífskjörunum og gefast ekki upp fyrr en í fulla hnefana. Aðstæður núna eru sennilega ekki jafn slæmar og þær voru 1932.

Fyrir 25 árum stóð Kvennalistanum til boða rískisstjórnarsamstarf. Konurnar gerðu kröfu um lög um betri kjör. Refirnir í hinum flokkunum veifuðu þá sameiginlegu áliti hagfræðinga atvinnurekenda og verkalýðsfélaga um að allt frá dögum Mesópótamíu hafi fólk fengið þau laun sem það á skilið. Þetta var kallað Mesópótamíulögmálið. Í aldarfjórðung hefur þjóðfélagið verið rekið með kennisetningum þessara trúarbragða hagfræðinganna og það breytist ekkert fyrr en fólkið sjálft sækir þau laun sem það á skilið.


► Kjarasamningur – atkvæðagreiðsla

Við kjarasamningagerð hafa félagsmenn síðasta orðið. Mikilvægt er að sérhver einstaklingur noti sinn lýðræðislega rétt og greiði atkvæði í samræmi við afstöðu sem hann er tilbúinn til að standa við. Nú eru í raun lögð drög að samningum til tveggja ára. Hægt er að samþykkja samninginn, hafna honum eða skila auðu. Það er mikill ábyrgðarhlutur að hvetja fólk til að taka eina afstöðu frekar en aðra.

Þeir sem undir þetta bréf rita ætla að hafna þeirri kúgun sem á sér stað í Íslensku þjóðfélagi í dag með því nota sinn lýðræðislega rétt og segja NEI við samningnum.

Megið þið öll eiga friðsæl jól og gleðilega lífskjarabaráttu á nýju ári.

Hörður Svavarsson
leikskólakennari
Haraldur F Gíslason
leikskólakennari

Föstudagsgeðveikin

Ó, Reykjavíkurborgin...

Var á fundi með fjármálastjórum borgarinnar fyrir stuttu þar sem leikskólafólki var gefin sparnaðarlínan. Það er gott og sjálfsagt að spara, það er kreppa.

Starfsfólk Leikskólanna fær ekki að fara saman í jólahlaðborð eins og margir hafa gert og þetta er auðvitað alveg sjálfsagt, það er kreppa og það þarf að spara.

Það má heldur ekki kaupa að mat frá veitingamönnum til að halda kvöldmáltíð saman og það er alveg sjálfsagt, það er kreppa og það þarf að spara.

Starfsfólk leikskóla fær ekki jólagjafir frá vinnustaðnum sínum í ár, þess í stað stakk prúðbúinn fjármálastjórinn upp á að starfsfólk sem sumt hefur mánaðarlaun á bilinu 140 til 170 þúsund krónur gefi hvort öðru gjafir – bara sjálft. Og það er auðvitað alveg sjálfsagt starfsfólk leikskóla er vant að styrkja og gleðja hvert annað og nú þarf að spara, það er nefnilega kreppa. Og svei mer þá – það var bara klappað hraustlega fyrir þessari frábæru hugmynd

Í gær fengu leikskólar og grunnskólar silfurprentuð og litprentuð risaveggspjöld handa öllum nemendum frá miljóna Silfursjóði Reykjavíkurborgar. Silfursjóðurinn er til að hvetja börn til að stunda handbolta og veggspjaldið prýddi mynd af handboltamönnum með verðlaun. Það er gaman þegar finnast peningar til góðra verka þrátt fyrir kreppu og niðurskurð.

Góð tilfinning

Það er góð tilfinning, þetta andartak, þegar hægt er að nota sinn formlega lýðræðislega rétt.

Það var svona andartak í morgun.

Segjum NEI

Í gærkvöldi skrifaði ég bréf til leikskólakennara og í dag er ég búinn að pósta því í nokkur hundruð eintökum. Það hljóðar svona:

Íslenskur almenningur stendur nú frammi fyrir miklum niðurskurði á kjörum sínum.
Leikskólakennarar, sem eru dæmigerð kvennastétt og hafa átt undir högg að sækja í launamálum áratugum saman, eru þar engin undantekning.

Í seinustu viku skrifaði samninganefnd leikskólakennara undir kjarasamning nauðug viljug. Um samninginn segir formaður leikskólakennara þetta í fréttum: ,,Þetta eru neyðarsamningar og í rauninni ekki neinar samningar. Þetta er einhliða ákvörðun launanefndar sveitarfélaga sem við neyðumst til að skrifa undir,"

Verðbólga hefur verið gríðarleg undanfarið ár og spár um verðbólgu næsta árs eru að hún verði jafn mikil. Verðgildi launa minna hefur rýrnað um 56.000 krónur á þessu ári og miðað við verðbólguspá Seðlabanka verður kaupmáttarrýrnun næsta árs með svipuðum hætti.

Eitt hundrað og tíu þúsund króna kaupmáttarrýrnun á nú að bæta upp með samningi sem gefur tuttugu þúsund og þrjú hundruð króna launahækkun. Og þá er ótalið að sum sveitarfélög haf verið að plokka af viðbótargreiðslur sem standa utan kjarasamninga og viðbúið er að öll önnur sveitarfélög sigli í kjölfarið.

Við þetta bætist að boðaðar hafa verið hækkanir á tekjuskatti upp á eitt prósent, vextir eru þeir hæstu í heimi og verðtrygging er á skuldum almennings.

Samningurinn sem Félag Leikskólakennara neyddist til að skrifa undir í seinustu viku er til nærri árs en með honum fylgir undirskrifuð yfirlýsing um að til ársins 2010 verði gerður kjarasamningur í samfloti með öðrum aðilum vinnumarkaðarins. Skuldbindandi loforð um svokallaða þjóðarsátt.

Í sáttmála ríkisstjórnarinnar segir: “Endurmeta ber sérstaklega kjör kvenna hjá hinu opinbera, einkum þeirra stétta þar sem konur eru í miklum meirihluta” Þetta endurmat fór ekki fram í góðærinu og þenslunni. Nú á heldur ekki að gera endurmat. Það eru aldrei réttar aðstæður til að styrkja undirstöður samfélagsins. Nú eiga allir að draga saman og almennt launafólk á að borga fyrir spillingu og bruðl.

Ég hef ekki geð í mér til að greiða samningi sem er einhliða ákvarðaður af atvinnurekandanum atkvæði mitt. Ég er ósáttur við kjarasamning um gríðarlega kjararýrnun. Mér finnst óeðlilegt að skrifa blindandi upp á bindandi loforð um næsta kjarasamning og ég er viss um að stéttin fær ekki það endurmat sem hún á skilið nema krefjast þess sjálf.

Þess vegna hafna ég samningnum þegar hann verður borinn undir atkvæði og vonast til að sem flestir geri slíkt hið sama.

Leikskólakennarar felli kjarasamning

Á morgun ætla ég að senda eins mörgum leikskólakennurum og ég get bréf í tilefni af því að daginn eftir fer af stað atkvæðagreiðsla um kjarasamning þeirra til tveggja ára.

Í bréfinu ætla ég að gera grein fyrir atkvæði mínu en það er aðallega þessi litla frétt sem verður til þess að ég leggst í þessar bréfaskriftir. Það er óþolandi þegar tveir aðilar semja, að þá séu kröfur annars aðilans algjörlega hundsaðar og hann þvingaður til að skrifa undir einhliða ákvörðun viðsemjanda síns.

Að auki hef ég ekki verið sannfærður um að mér beri að taka á mig þá kjaraskerðingu sem felst í samningnum. Ekkert sem stjórnvöld hafa gert bendir til þess að fara eigi að kröfum almennings en fólki er þvert á móti sagt að það sé ekki þjóðin.

Ég ætla því að nota lýðræðislegan rétt minn í þessari atkvæðagreiðslu og reyna þannig að halda reisn.

Ég vona að flestir leikskólakennarar geri slíkt hið sama.